"НАШЕ ПОКОЛЕНИЕ"


Главная Новости Об организации В мире Фотогалерея Контакты

 

сентябрь 2011
пн вт ср чт пт сб вс
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

 

 

 

Нина Багинская просит Генпрокуратуру разобраться с Московским РОВД (документ).
27.09.2011
Нина Багинская наконец-то получила «ответ» на свое заявление в Генеральную прокуратуру. И не один ответ, а целых три…
Об инцидентах, которые происходили с Ниной Багинской на площади Независимости, мы достаточно подробно рассказывали ранее (см. Минчанам напомнили о дне флага и герба. Пенсионерка обратилась в прокуратуру по поводу незаконного задержания 25 августа и Задержание на площади Независимости). Мы также сообщали, что Нина Багинская обратилась в Генеральную прокуратуру на неправомерные действия сотрудников Московского РОВД. И вот, пенсионерка дождалась хоть какой-то реакции с высшего надзорного органа страны.
Правда, необходимо отметить, что эти ответы вынуждают пенсионерку снова обращаться в Генпрокуратуру. Почему? Судите сами. Любой футбольный клуб, участвовавший в турнире УЕФА, позавидует той прыти беларуских чиновников, которые с легкостью «отфутболивают» заявления обратившихся к ним граждан. Так, письмо Нины Багинской с Генеральной прокуратуры было направлено в Прокуратуру г.Минска, оттуда – уже в Прокуратуру Московского района, ну а главный районный надзорный орган, естественно, не нашел ничего умнее, как поручить разбирательство по заявлению тому, на кого, собственно, и жаловались – начальнику УВД Московского района. Интересно, начальник передаст данное заявление участковому?


Вполне понятен и естественен результат «разбирательства» по заявлению – в лучшем случае пальчиком «но-но» от начальника РОВД. А, принимая во внимание специфику дела, можно предположить, что нарушителей ждет и премия. Понимает это и Нина Багинская. В связи с этим, она вновь обращается в Генеральную прокуратуру. Приводим текст ее заявления полностью:
«19 верасьня 2011 г. я з сябрамі вырашыла сьвяткаваць дваццатыя ўгодкі дзяржаўнасьці беларускае гістарычнае сімволікі. Бо вядома, што 19 верасьня 1991 г. Вярхоўны Савет Беларусі зацьвердзіў сімвалы адроджанай нашай дзяржавы: Бел-Чырвона-Белы Сьцяг і Гэрб “Пагоня”.
Пасьля малітвы за Беларусь ля Чырвонага Касьцела ўсе засьпявалі гімн “Магутны Божа”. Я пакінула кола сяброў, падышла да скульптуры Хрыста, узвысіла Бел-Чырвона-Белы Сьцяг, які шануе народ з часоў сярэднявечча, пад якім была абвешчана Рэспубліка Беларусь і які з’яўляецца гістарычнаю каштоўнасьцю і адначасова хрысьціянскім сьцягам. Але дасьпяваць “Магутны Божа” мне ня далі. Нейкі чалавек у цывільным пачаў крычаць: “Убери флаг”. Потым ен схапіў тропак-вуду па якой рэяў сьцяг, зламаў яе, а сьцяг забраў. Я абурылася – на якой падставе ен рабуе маю маемасць, нашу гістарычную сьвятыню. Мяне пасадзілі ў машыну міліцэйскую і завезлі у РУУС Маскоўскага р-на. Я запытала: “Што са сьцягам, гэта мая маемасць, вы не складалі пратакол ізыманьня. Няма закону забароны Бел-Чырвона-Белага Сьцяга, дык чаму зьдзекуецеся, - забіраецце сьцяг, трушчыце тропак-вуду”. Мне адказалі: “Мы действуем не по закону, а по приказу. Приходите завтра в 101 кабинет, там поговорим”. Далі тэл. 208-72-78. Пасадзілі ў міліцэйскую машыну і вывезлі на прыпынак тралейбуса №29 па вул. Янкі Купалы – дзе мяжа Маскоўскага р-на г.Менска.
20 верасня я патэлефанавала па гэтаму нумару. Мне адказалі, што гэта тэлефон аддзела кадраў. Паколькі аніхто з тых міліцыянтаў мне не прадставіўся, я запытала - да каго мне зьвярнуцца і тэлефон 101 кабінета. Мне адказалі, што аніякіх прозьвішчаў і тэлефонаў мне даць ня могуць, што я магу прыехаць у 101 кабінет з 9.00 да 18.00, а там хто будзе, той і адкажа на мае пытаньне.
Я паехала ў РУУС. Там, у 101 кабінеце нікога не было, сказалі, што супрацоўнік часова сышоў. Пэўны час я чакала, потым мне далі тэлефон кабінета 101 – 208-74-28. Паехала дадому, каб званіць і дамовіцца аб візіце па маей справе. Але на мае званкі не было адказу. Вось такая «горячая линия» і «оперативная служба». Я ізноў патэлефанавала ў аддзел кадраў і на мае патрабаваньні далі тэл. 208-38-83 – быццам бы «зам. начальника по идеологии» Леаніда Пятрэнкі. Але і па гэтаму тэлефону я не змагла атрымаць адказу, бо па гэтаму тэлефону нейкі чалавек пачаў лаяцца і сказаў, што гэта не міліцыя. Я зразумела, што міліцыя мяне дурыць. Таму я зьвяртаюся ў пракуратуру, каб дапамаглі мне высьветліць – дзе сьцяг.
Прашу Генеральную пракуратуру, як вышэйстаячую ўстанову разблытаць гэтую антызаконную дзейнасць міліцыі, бо ні міліцыя, ні ГУУС Мінгарвыканкаму, ні раеная пракуратура гэтую справу не вырашыць – яны дзейнічаюць не «па законам, а по приказам». Паколькі «приказы» ідуць з кіраўніцтва, дык толькі генпракурор можа нешта вырашыць.
Я жыву ў незалежнай краіне Беларусь, а не ў ва акупаванай Масковіяй (Расіяй) каленіі, я пратэстую – тое, што адбываецца зараз у краіне недапушчальна. Недапушчальна:
1) Каб зьніжчалі нашы сьвятыні. Бел-Чырвона-Белы Сьцяг дадзены гісторыяй і Богам (на адзеньні хрысьціянскіх сьвятароў прысутнічае был-чырвона-белая стужка – сымваль Сьцяга Хрыста).
2) Каб міліцыя не абзывала мяне і іншых людзей, якія шануюць сваю культуру “б…мі”. Так мне сказаў міліцыянт у машыне, калі везлі ў пастарунак. Гэтая расейская мацяршчына ў маей краіне не павінна ўжывацца.
3) Не падманываць людзей, не хлусіць. Бо сьцяг забіраюць, а потым хлусяць, кажуць, што анічога не бралі.
4) Калі я зьвяртаюся да чыноўнікаў, да ўлады па-беларуску, трэба і адказываць па-беларуску, бо гэта дзяржаўная мова.
Прашу моцаю пракурорскае ўлады вярнуць мне мой Бел-Чырвона-Белы Сьцяг – маю нацыянальную сьвятыню, маю матэрыяльную маемасць, што скрала міліцыя Маскоўскага р-на г.Менска.

 



 




 





Источник - служба информации


Наши проекты:

 

we are together